اشعار مناجات با خدا و اهل بیت (ع)

[Bhr]

اینجا اشعار مناجات با خدا و اهل بیت رو میذارم

اگه دوستان عزیز هم اشعاری دارن بذارن

[Bhr]

مناجات با امام زمان

کسی مسیر خدا را به من نشان بدهد

دل سیاه مرا دست آسمان بدهد

درون پیله سر در گمی اسیرم ، آه

کسی برای پریدن به من توان بدهد

به دشت خیره شدم تا مگر که قاصدکی

نشانه ای به من از یار مهربان بدهد

و کاش رنگ غزلهای نا سروده من

بهار شعر مرا شور ناگهان بدهد

هزار بیت به وصفش قصیده میخوانم

اگر که بغض گلوگیر من امان بدهد

من از حکایت آشفتگی پرم اما

کجاست او که مرا جرات بیان بدهد ؟

همیشه منتظرم تا عزیز خوش خبری

خبر ز آمدن او دوان دوان بدهد

چه سرد مرده ام اینجا ، کجاست دستی که

به بند بند وجودم دوباره جان بدهد ؟

چه سرد مرده ام اینجا

[Bhr]

مناجات با امام زمان

ساعات عمر من همگی غرق غم گذشت

دست مرا بگیر که آب از سرم گذشت

مانند مرده ای متحرک شدم بیا

بی تو تمام زندگی ام در عدم گذشت

میخواستم که وقف تو باشم تمام عمر

دنیا خلاف آنچه که میخواستم گذشت

دنیا که هیچ جرعه آبی که خورده ام

از راه حلق تشنه من مثل سم گذشت

بعد از تو هیچ رنگ تغزل ندیده ایم

از خیر شعر گفتن ، حتی قلم گذشت

تا کی غروب جمعه ببینم که مادرم

یک گوشه بغض کرده که این جمعه هم گذشت

مولا شمار درد دلم بی نهایت است

تعداد درد من بخدا از رقم گذشت

حالا برای لحظه ای آرام میشوم

ساعات خوب زندگی ام در حرم گذشت

[*ashi*]

اي علي مرتضي از جان منم شيداي تو
عاشق جان باز تو,سرمت از صهباي تو
اي يگانه مظهر ذات خداي لايزال
كس نباشد جز نبي در مرتبت همتاي تو
كعبه كوي ترا خيل ملائك در طواف
توتياي ديدگان حور خاك پاي تو
شير يزدان, ركن ايمان,شاه مرداني علي
نيست عرش كبريا جز خاطر داناي تو
از جمالت نور يزداني تجلي مي كند
اي جهاني محو رخسار جهان آراي تو
خود تو آن نوري كه هر دم آفتاب تابناك
ميكند كسب فروغ از چهره ي زيباي تو
رفعت قدر تراشاهد به قران هل اتي
هست اين تشريف حق شايسته بالاي تو
راست گويم اينكه شهر علم احمد را دري
كنج رود خامي كه بگزيند كسي بر جاي تو
كن نگاهي سوي قاضي زان كه از لطفت شها
دارد اميد شفاعت عاشق شيداي تو

مصطفي قاضي نظام

[Bhr]

مناجات با امام حسین

هر روز مینشینم در سوگواری تو

اشکی می آفرینم در سوگواری تو

ای یار یاری ام کن از شاخسار چشمم

تا خوشه ای بچینم در سوگواری تو

انسی گرفته چشمم با دستمال اشکم

با کهنه آستینم در سوگواری تو

من سقف را شکستم با انبیا نشستم

با رب العالمینم در سوگواری تو

در سایه علمها در نوحه آنچنانم

در روضه اینچنینم در سوگواری تو

این ارث چند قرنست در خانواده ما

من نیز مینشینم در سوگواری تو

[Bhr]

مناجات با امام زمان

ای اف به این زمانه و ای اف به روزگار

تا کی شکست ، خرد شدن ، بغض ، انتظار

تقویمها نبود تو را ناله میکنند

در سالهای ساکت و بی روح و مرگبار

تقویم ، بی تو هر چه که باشد قشنگ نیست

فرقی نمیکند چه زمستان و چه بهار

حتی تمام فلسفه ها بی تو مبهم اند

مرزی نمانده بین جهان ، جبر ، اختیار

دنیا پر است از همه چیزهای شوم

از هر چه اتفاق عبث ، تلخ ، ناگوار

از زندگی به شیوه حیوان ولی مدرن

یعنی که : کار ، پول ، هوس ، کار ، کار ، کار ...

[Bhr]

خدا کند ...

خدا کند که دوباهر بهار برگردد

به قاب عکس دلم عکس یار برگردد

خدا کند که پس این سالهای دور سفر

به بالهای پرستو قرار برگردد

طلایه دار شفق با سپیده باز آید

ز شرق آبی جاده ، سوار برگردد

چه میشود اگر از سمت جمعه های سپید

به سرخی دل چشم انتظار برگردد

و صبحی از پس این ابرهای بغض آلود

امام عاطفه ، خورشید وار برگردد

تمام آینه هامان اسیر زنگارند

دعا کنیم که آیینه دار برگردد

حریم باغچه در انحصار پاییز است

خدا کند که دوباره بهار برگردد