امید هایمان را بر باد ندهید لطفا!

[DREAM TEAM]

فوتبال ما شاید کمتر کسی باشد که در این ورزش هیجان انگیز که این روزها هواخواهان زیادی هم پیدا کرده، پرونده اش پاک پاک باشد.
دستگیری تعدادی از خبرنگاران در سال گذشته تنها مشت نمونه خروار این گروه بود و الا به قطع و یقین این جماعت ناپاک در بین مدیران ، مربیان، سرپرستان و بازیکنان هم وجود دارد اما هنر مردانی چون غلام پیروانی در این است که هیچگاه آلوده این مسائل نشده اند و امروز نه تنها در بعد اخلاقی که در بعد فنی هم کارنامه و عملکردشان قابل دفاع است.
غلام پیروانی به طور قطع و یقین جزو آن دسته از مربیانی است که در این فوتبال به آنچه لایقشان بوده نرسیده اند. سرپا نگه داشتن تیمی که هر سال دو سه بازیکنش را راهی تیم های بزرگ می کند و بودجه اش تنها یک سوم یا یک چهارم همین تیم های بزرگ است شاید تنها از غلام پیروانی بر بیاید.
فجر شهید سپاسی شیراز بی برو برگرد مدیون غلام پیروانی است که هرچه از عمر لیگ برتر می گذرد و قبل از آن، در این رده باقی مانده و الا اکثر تیم هایی که از لیگ یک به لیگ برتر می آیند، سقوط می کنند اما سپاسی نه تنها چنین سرنوشتی پیدا نکرد بلکه بهترین تیم شهرستانی هم شد و البته قهرمانی جام حذفی و افتخار حضور در لیگ حذفی آسیا..
این روزها پیروانی سرمربی تیمی است که حسرت نزدیک به 4 دهه عدم حضورش در المپیک آزارمان می دهد. تیمی در سالیان و دوره های گذشته لایق حضور در المپیک بود اما متاسفانه چنین نشد تا امروز با حضور غلام پیروانی، این بارقه امید در دلها زنده شود که تیم امید هم به المپیک راه پیدا کند اما از قرار معلوم برخی ها آنطور که باید و شاید نتوانسته اند یا تخواسته اند حضور شاغلام را حتی در این جایگاه برتابند. .
تیم ملی بزرگسالان ما از گردونه صعود به جام جهانی باز می ماند اما نه تنها قرارداد کادر فنی اش تمدید می شود بلکه حقوقشان هم شروقت واریز گردیده تا با آن نوع بازی هایی که آدمی را به چرت وادار می کند، به اردن ببازیم اما این وسط به نظر می رسد زور آقایان تنها به کادر فنی و سرپرستی تیم امید رسیده که نه تنها با آنان قراردادی نبسته اند بلکه در پی این هشت ماه حتی حقوقی هم به آنان پرداخت نشده است.
از پیروانی و فنایی صدا در نمی آمد چرا که به گفته خود شاغلام، او عاشق است نه کاسب. .
متاسفانه قضیه به همین جا ختم نشده بلکه اینبار آقایان سیستم ایرادگیری فنی شان عود کرده و جالب آنکه بدون کوچکترین اشراف و اطلاعی از مربیگیری، هیچ گونه سابقه نسبت به فوتبال به انتقاد از نوع تمرینات پیروانی پرداخته اند.
آنچه که مایه تاسف است آقای افشارزاده! همین ناهماهنگی ها و باری به هرجهت بودن برنامه ریزی ها(اگر برنامه ای در کار باشد) است.
درد و مشکل فوتبال ما و اصلا ورزش ما، نبود برنامه ریزی، نا هماهنگی و در راس آن دخالت های نابجای کسانی است که متاسفانه هیچ اطلاعی هم در مسئله ای که به آن ورود پیدا می کنند، ندارند..
نگاهی به لیست بازیکنان تیم ملی امید در دوره های گذشته و عدم صعود از گروهمان بیانگر عمق فاجعه است و امروز ... حرف و حدیث هایی به گوش می رسد که ما را بیش از پیش نگران می کند. بروز اختلافاتی که البته سرمنشا آن گاه عدم نداشتن تخصص در حوزه مربوط به ماست.
آقایان محترم!
بالغ بر 8 ماه از شروع به کار مربیان تیم ملی امید می گذرد. آقای افشارزاده تازه یادشان آمده که شاغلام تمرین دادن بلد نیست!!.
نکند آن مربی بلغاری بیکار را می خواستید از بیکاری در بیاورید تا بگوئید تیم ملی امید هم مربی خارجی دارد و اینبار بلغارستان نه؟!
نه! لطفا این بار امید هایمان را ناامید نکنید!